Een van de bevreemdende dingen aan post covid is dat het bijna niet over te brengen is/lijkt wat de impact ervan is. Dat blijkt bijvoorbeeld uit vragen die ik krijg, ook van de meest betrokken en inlevende mensen in mijn omgeving.
Vragen waarbij mijn eerste gedachte een (licht verbaasd) ‘nee, natuurlijk niet’ is. Een gedachte die ik vervolgens wat vriendelijker uit, omdat de vraag absoluut niet verkeerd bedoeld is.
Vragen als ‘Hebben jullie nog vakantieplannen?’, of ‘Zijn jullie lekker uit eten geweest op jullie trouwdag?’ of ‘Ga je mee naar de bioscoop?’ of ‘Ben je nu dan lekker aan het netflixen?’.
Het antwoord is steeds nee, want: prikkels, concentratie, inspanning.
Ik deel dit niet om zielig gevonden te worden maar in het kader van #postcovidawareness.
Want er zijn veel mensen die hier last van hebben en maar weinig mensen die een beetje snappen wat het met je doet. Een omgeving die begrijpt wat de impact is, is ook beter in staat te ondersteunen, in welke vorm dan ook.
Dus ik deel. Nu en in komende berichten. Over wat er wel en niet meer kan.
In de hoop daarmee bij te dragen aan een breder begrip.
Heb jij mensen met post covid in je omgeving? En heb je een idee van hoe hun dag eruit ziet?
In plaats van het zelf te willen bedenken: vraag het ze eens!
Geef ze de ruimte erover te delen. Dat helpt 😊