Dat het fysiek niet zo denderend gaat, dat weten jullie al.
Dat het ondanks dat mentaal en emotioneel juist wel goed gaat, dat weten jullie waarschijnlijk niet!
Dus daar deel ik ook eens iets over.
Ik schrijf hier vaak kritische posts, of ik deel over de moeilijke kanten van dit ziek zijn, dus wellicht is bij jullie de indruk ontstaan dat ik een depressieve zuurpruim ben, maar dat valt echt heel erg mee. Over het algemeen ben ik best leuk gezelschap 😉
En het gaat dus mentaal en emotioneel best goed. Beter dan vorig jaar.
In januari vond er een omslag plaats na het landen van wat inzichten.
Omslag is niet echt het goede woord, er werden eerder wat zwaartedekens van me afgetild 🙂
Ik deel graag wat over de inzichten die ik opdeed, want wellicht is het voor sommige van jullie wel herkenbaar.
Op een ochtend in januari stond ik vrolijk op. En zonder dat daar een duidelijke aanleiding voor was (naast de gebruikelijke dagelijkse perikelen) merkte ik dat die vrolijkheid ook weer afzwakte. Er kwamen laagjes, zware dekens, over te liggen. Ik onderzocht wat er in mij gebeurde, en ontdekte dat ik wat belemmerende overtuigingen had op ‘vrolijk zijn’.
Want tja, als je ziek bent dan kun je natuurlijk niet ook vrolijk zijn. Als je wel vrolijk bent, dan zal het wel meevallen met dat ziekzijn. Of, als je vrolijk bent, dan vind je dat ziek zijn eigenlijk wel fijn. En je wordt natuurlijk sowieso niet serieus genomen als zieke, als je vrolijk bent.
Oef, hele onhandige gedachten! Toen ik me ervan bewust werd, kon ik ze loslaten.
Ik voelde duidelijk dat ze niet waar zijn, en dat ze me niet dienen.
Op dat moment ontdekte ik dus dat je én ziek én vrolijk kunt zijn 😃
Denk je nu: ja duh!! Natuurlijk kan dat!
Dan zeg ik: we worden allemaal anders gevormd, en ik heb blijkbaar ergens deze overtuigingen aangenomen.
Denk je nu: ach, wat naar en zielig dat je dit zo voelt!
Dan zeg ik: je medelijden is niet nodig. We doen allemaal niet-helpende overtuigingen op in ons leven. That’s life. En dat is voor jou niet anders. Het hebben van zulke gedachten is niet zielig, maar menselijk. Je ervan bewust worden en er wat mee doen is al helemaal niet zielig, maar juist krachtig.
En denk je nu: hé wacht eens, die gedachten heb ik ook!
Dan ben jij degene voor wie ik dit schrijf ❤️
Gooi de deken af! En laat je vrolijkheid weer toe.
Dat maakt dit ziek zijn een heel stuk draaglijker.