Het was de afronding van een vorig bericht: vraag het ze eens!
En daar wil ik nog wat verder op doorgaan.
Want veel mensen hebben geen idee van de impact van post covid. En toch wordt hier – in mijn ervaring – maar weinig naar gevraagd. Da’s op zich een bekend verschijnsel. We hebben moeite met het leed van een ander, weten niet wat wel en niet passend is, of wat wel en niet kwetsend is. En uit angst om iets verkeerds te zeggen, zeggen we maar niks.
Terwijl het zo veel fijner is als we wél iets zeggen, als we wel vragen stellen. Of als we gewoon laten weten dat we graag iets zouden willen zeggen, maar geen idee hebben wát.
Dus, als ik me even mag bemoeien met hoe je als omgeving omgaat met post covid, dan is dit mijn tip: toon interesse en stem af. En, ook belangrijk: vul niet in.
Vraag of de ander wil delen over hoe een leven met post covid eruit. Stel praktische vragen. Vraag hoe het emotioneel en mentaal gaat.
Laat je aannames en ongemak los.
Nodig uit en heet welkom.