Al tijdens het opbouwen van de zweethut voel ik de beklemming opkomen. Bij elke deken die we erbij leggen, neemt de druk in mijn keel en borst toe. Het woord dat bij dit gevoel hoort is angst. Doodsangst, om precies te zijn. Het trauma van bijna gestikt zijn als klein meisje laat weer van zich horen. Mijn hoofd associeert de zweethut met mogelijk luchtgebrek en ramt daarom op de alarmknoppen. Het gevoel van gevaar ontneemt me op voorhand al bijna…
Eva Hamming27 oktober 2021







