Long Covid Blog

We verdelen onze ‘energie-punten’ allemaal op onze eigen manier. Laatste deelde ik een filmpje waarin ik wandelde door de sneeuw. De reacties die ik daarop kreeg zetten me aan het denken. En dus aan het schrijven 😊 En goed om op voorhand te vermelden: ik heb het in deze post over de mensen die nog een paar punten te besteden hebben. En dus niet over de groep bij wie de dag draait om eten, drinken, naar de wc gaan, en…

Ik kreeg goed nieuws! Van het UWV! Haha, die zag je niet aankomen hè 😉 Toch is het echt zo. In september deed ik mijn WIA aanvraag. Daarna ontving ik een brief dat de achterstand 47 weken was. Ik hoorde al wel dat het soms sneller ging, maar alsnog rekende ik erop dat ik een paar maanden moest wachten. Maar vorige week werd ik gebeld door een arbeidsdeskundige. Een hele vriendelijke, rustige man, die echt de tijd nam om me…

Hoe het gaat… Ik blijf het lastig vinden deze vraag eerlijk te beantwoorden. Omdat ik graag wil vertellen dat het beter, of tenminste hetzelfde, gaat. En de realiteit is steeds anders. Ik wil het ongemak niet zien of horen in de ogen of stem van de ander. Het is al lastig genoeg om mijn eigen ongemak te temperen. Dus zeg ik liever dat het z’n gangetje gaat. Dat gangetje vertoont alleen wel een licht dalende lijn. Sinds ik dik 6…

Biecht: ik ga niet zo lekker de laatste tijd. Ik zit vol in de vermijding en merk dat het niet meer vol te houden is, maar voel me niet bij machte om het allemaal toe te laten. De eerste helft van dit jaar ging het juist best goed. Ik had een soort van aanvaarding en rust gevonden. Maar de laatste maanden is dat veranderd. Ik ben denk ik op een andere laag aangekomen. Eerder ging het vooral over het leven…

Ik ben goed in pacen. In energiemanagement. In luisteren naar mijn lichaam. In mijn grenzen respecteren. Dat is geen borstklopperij. Het is ook geen verdienste. Ik verwacht hiervoor dus ook geen complimenten. Het zijn ervaringen en vaardigheden die ik opdeed dankzij eerdere live-events. Dat waren geen uitdagingen die ik koos om aan te gaan, zoals het abseilen van de Euromast, het ijsbad, het voorzitterschap. Nee, deze gebeurtenissen kwamen op mijn pad. Het enige waarvoor ik credits wil nemen, is dat…

Ik functioneer de laatste tijd op een laagje adrenaline. Geen rush, zo heftig voelt het niet. Maar wel een dosis waardoor ik niet écht tot rust kom. En waardoor ik mezelf blijf overschatten. Vooral ‘s ochtends heb ik de 'dit kan nog wel even mindset' te pakken. Terwijl ik heel prima weet dat die die gedachte niet klopt. Voor de WIA aanvraag maak ik mijn Dagverhaal. Daarin vertel ik wat ik doe op een dag, hoe dat gaat, welke hulpmaatregelen…

Ik mis het ‘even kunnen doorpakken’. Ik deed het gisteravond wel. Doorpakken. Iets met een hond die gestrest was door vuurwerk (het was feest in Groningen Stad) en daarom niet wilde plassen. Ik wist en voelde dat het niet kon en deed het toch. Dat krijg ik vandaag op mijn bordje. Overigens is ‘niet kunnen’ ook zo’n onduidelijk iets geworden. Ik deed het, dus je kunt stellen dat ik het dús ook kon. Maar kijkend naar de consequenties kon het…

Ik ben de laatste tijd wat stiller hier, qua posts. Heb weinig schrijf inspiratie. En voel me sowieso niet erg geïnspireerd. Ik voel me steeds meer loskomen van het leven dat ik kende, van de mensen die daarbij hoorden, van de Eva die dat leven leefde. Wie ben ik nu (nog)? Wat heb ik nog te brengen in relaties? Wat vind ik nog belangrijk? Sommige aspecten van wie ik ben zijn duidelijk. Mijn kernwaarden zijn grotendeels onveranderd. Maar sommige delen…

“Waarom steek je zoveel energie in erkenning, waarom focus je je niet meer op herstel?” Deze vraag kreeg ik laatst, en het legt de vinger op een zere plek en blinde vlek. Je niet bezig hoeven houden met erkenning is een privilege. Ongeacht over welk onderwerp we het hebben. Laat me dit herhalen. Je niet bezig hoeven houden met erkenning is een privilege. Ik heb dit privilege. Ik heb een begripvolle partner, ouders, schoonouders, vriendinnen, werkgever, bedrijfsarts en huisarts. We…

Ik ben vrouw. Ik ben partner. Ik ben dochter. Ik ben vriendin. Ik ben coach. Ik ben projectmanager. Ik ben schrijver. Ik ben natuurliefhebber. Ik ben een lezer. Ik ben feminist. Ik ben idealist. Ik ben graag in ontwikkeling. Ik ben graag in verbinding. Ik ben eigenwijs. Ik ben sensitief. So far so good, niet waar? Dit kan ik allemaal zeggen zonder dat jij daar een ja-maar tegenin wilt brengen, toch? Ok, gaan we verder. Ik ben kinderloos. Ik ben…