Een van de bevreemdende dingen aan post covid is dat het bijna niet over te brengen is/lijkt wat de impact ervan is. Dat blijkt bijvoorbeeld uit vragen die ik krijg, ook van de meest betrokken en inlevende mensen in mijn omgeving. Vragen waarbij mijn eerste gedachte een (licht verbaasd) ‘nee, natuurlijk niet’ is. Een gedachte die ik vervolgens wat vriendelijker uit, omdat de vraag absoluut niet verkeerd bedoeld is. Vragen als ‘Hebben jullie nog vakantieplannen?’, of ‘Zijn jullie lekker uit…

Zo, mijn eerste informatieve bericht over post covid, zoals ik een paar weken geleden al aankondigde 🙂 En ik begin gewoon maar eens met de basis. Want ik krijg nog geregeld de vraag hoe het met mijn longen gaat. Vriendelijk natuurlijk, dat mensen daarnaar informeren 😉 Maar mijn longen zijn nou juist een lichaamsdeel dat het prima doet. De 'long' in 'long covid' slaat niet op het orgaan 🫁 maar op het engelse 'langdurig'. Dat is meteen ook de reden…

Post Covid sucks. Maar dat had je vast al wel door. Ik ben inmiddels redelijk bedreven in het maken van de juiste keuzes. Waarbij 'juist' dan is: bijdragend aan mijn welzijn. Soms sla ik de plank mis. Na een rustige, goed gebalanceerde, ok voelende dag, dacht ik dat we vanmiddag wel even naar de Praxis konden voor een nieuwe plantenpot. Net voor sluitingstijd, want dan is het rustig. Goed over nagedacht dus. Toch was ik gesloopt toen we weer thuiskwamen.…

Ik schreef de afgelopen weken al over ontregeling van het zenuwstelsel en over zelfzorg. Voor die zelfzorg mag ik, met insluiting van de ontregeling, weer voelen wat mijn lijf nodig heeft. Dankzij mijn burn-out en de trajecten die ik daarna volgde, leerde ik te luisteren naar mijn lijf. Door aan de slag te gaan als systemisch coach, verfijnde ik dit verder. Ja, natuurlijk, het kon allemaal nog beter, én ik was er best vaardig in. En toen kwam daar post…

Bij ons in de buurt staat dit kunstwerk. Geen idee of het zo bedoeld is, maar ik zie er de letter E in. De E van Eva! Die daar achterover leunt op 2 pilaren. Volgens de kunstenaar gaat dit werk over evenwicht. En dat hoort er natuurlijk ook bij. Maar ik zie vooral het liggen en leunen. Iets waar ik mee te oefenen heb. Letterlijk het liggen, meerdere keren per dag, omdat dat nodig is voor mijn herstel. En het…

Post (of long) covid. Het doet wat met je. Ik begin geleidelijk aan door te krijgen wát het met me doet. Handig, om ook een idee te krijgen van wat helpend kan zijn. Iets waar ik meer inzicht in krijg is de ontregeling van mijn zenuwstelsel. Post covid doet verschillende dingen met je lijf, en het ontregelen van het autonoom zenuwstelsel is er daar een van. Vorig jaar ben ik me wat gaan verdiepen in de polyvagaal theorie, over de werking…

De werkelijkheid onder ogen zien, ook als ‘ie niet leuk is. Buigen voor wat er is, noemen we dat in het systemisch werk. Dat buigen begint te komen bij me. Het buigen voor het post covid-pakket. En.. én ik worstel ook nog (ik ben ook maar gewoon een mens ). Zo vind ik het lastig om te zeggen ‘ik ben ziek’. Best stom, dat weet ik. Want dat is wel de realiteit. En ik vind het lastig, omdat dit post…

Het was een tijdje stil van mijn kant. Er was de verhuizing, en er was en is post covid (zoals long covid nu genoemd wordt). Dat is er al een tijdje, en aanvankelijk leek het met wat extra rust en aandacht goed op te vangen. En inmiddels is dat niet meer voldoende. Door vermoeidheid en bijkomende klachten ben ik tot stilstand gekomen. Al die lessen die ik in de afgelopen jaren (van burn-out, fertiliteitstraject, rouw om kinderloosheid en hormonale onbalans…